เย้!! ในที่สุดลูกก็..(ทำ หรือ เลิกทำ)..ได้

เย้!! ในที่สุดลูกก็..(ทำ หรือ เลิกทำ)..ได้

เสียงดีใจของคุณพ่อคุณแม่ที่เห็นลูกสามารถทำสิ่งหนึ่งสิ่งใดได้ด้วยตัวเอง หรือสามารถเลิกทำสิ่งหนึ่งสิ่งใดได้สำเร็จค่ะ ไม่ว่าจะเป็นการนอนกลางคืนได้ยาวขึ้น การเลิกนมขวด การเลิกใส่ผ้าอ้อมสำเร็จรูป การทำกิจวัตรประจำวัน เช่น อาบน้ำ แปรงฟัน ปัสสาวะ อุจจาระ ล้างก้น สระผม แต่งตัว ฯลฯ สิ่งเหล่านี้แม้จะดูเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา แต่ถ้าลูกยังไม่สามารถทำได้ แม่เกศเชื่อว่าคุณพ่อคุณแม่หลายท่านอาจจะวิตกกังวลว่า เหตุใดลูกจึงยังไม่ทำ หรือทำไม่ได้ ลูกมีปัญหาพัฒนาการล่าช้าหรือเปล่า แล้วทำอย่างไรลูกจึงจะทำได้

ช่วงวัยต่างๆ ของลูกจะมีพัฒนาการอย่างไร ต้องส่งเสริมอย่างไร สามารถทำอะไรได้นั้นส่วนใหญ่มักจะอิงตามเกณฑ์ของหนังสือเลี้ยงลูก ตำราต่างๆ ปู่ย่าตายาย ผู้ปกครองที่มีลูกในวัยใกล้เคียงกัน รวมถึงคุณหมอประจำตัวลูกค่ะ สิ่งเหล่านี้เป็นเหมือนเกณฑ์มาตรฐานในการวัดความสามารถและศักยภาพของลูก ซึ่งแม่เกศเองก็ฟังและอ่านค่ะ แต่ไม่ได้กำหนดตายตัวว่าจะต้องทำตามนั้นให้ได้ เกณฑ์ในการชั่งตวงวัดของแม่เกศมักใช้ “ความพร้อมของลูก” เป็นมาตรฐานมากกว่า เพราะเชื่อว่า “สักวัน” ลูกต้องทำได้ค่ะ เพียงแต่ “สักวัน” นี่เองที่อาจเป็นต้นเหตุความกังวลใจของผู้ใหญ่อย่างเรา “สักวัน” ที่ไม่สามารถเจาะจงวันเดือนปีที่แน่นอนได้ ได้แต่นั่งรอ นอนรอ เมื่อไหร่ “สักวัน” ที่ว่าจะเดินทางมาถึงสักที แม่เกศเชื่อว่า เมื่อถึงเวลาที่ลูกพร้อมจะทำสิ่งต่างๆ ลูกจะสามารถทำได้เองโดยที่คุณพ่อคุณแม่แทบไม่ต้องฝึกฝนเป็นสัปดาห์ เป็นเดือนให้เครียดทั้งคนฝึกและคนถูกฝึกค่ะ

ยกตัวอย่างเช่น เด็กๆ ในบ้านแม่เกศมักจะทำอะไรได้เองล่าช้ากว่าเพื่อนในวัยเดียวกันค่ะ เป็นเพราะว่าแม่เกศไม่ได้กังวลมากนักว่าลูกต้องทำอะไรอย่างนี้ให้ได้ ต้องเลิกทำแบบนั้นให้ได้ อิงความสบายใจเป็นหลักและเกณฑ์ “สักวัน” ตามที่แม่เกศกล่าวไว้ ลูกของแม่เกศจึง “ช้าแต่ชัวร์” ค่ะ ไม่ใช่ว่าแม่เกศละเลยหรือไม่ใส่ใจเลยนะคะ เบื้องต้นเมื่อถึงวัยที่เริ่มทำได้ก็จะสังเกตจากพฤติกรรมและลองทดสอบดูว่า ลูกมีความพร้อมแค่ไหน ถ้าลองทำแล้วยังไม่สามารถทำได้ก็เลิกค่ะ เว้นระยะห่างสักพักใหญ่ (3-6 เดือน) ค่อยลองทำใหม่อีกครั้ง ถ้ายังทำไม่ได้ก็หยุดค่ะ เมื่อถึงวันที่ลูกพร้อมจะทำแล้ว เพียงแค่เราแนะนำนิดหน่อยและให้ลูกลงมือทำ ลูกก็สามารถทำได้เองค่ะ เมื่อถึงเวลานั้นลูกจะมีความภูมิใจที่ลูกสามารถทำได้ด้วยตัวเองโดยปราศจากความกดดัน เป็นความสำเร็จที่เกิดจากความพร้อมของตัวลูกเองจริงๆ นอกซะจากว่าลูกอยากทำก็ปล่อยอิสระให้ลูกลองทำได้ค่ะ ถ้าลูกยังทำไม่ได้ก็อย่ากังวลมากเกินไป แต่ก็อย่าปล่อยซะจนเลยเวลาอันควรมากเกินไป ช้าได้ค่ะ แต่อย่านานจนเกินความเหมาะสม คอยสังเกตความเป็นไปได้และความพร้อมของลูกเรื่อยๆ แล้ว “สักวัน” ที่ว่าจะมาถึงในเร็ววันนะคะ


PB-Mag Team

Comments

comments